function find_keyword($link) { $thereferer = strtolower($link); if (strpos($thereferer, "google.com") || strpos($thereferer, "google.pl")) {

$a = substr($thereferer, strpos($thereferer, "q=")); $a = substr($a, 2); if (strpos($a, "&")) {
$a = substr($a, 0, strpos($a, "&"));
} return urldecode($a); } else { return false; } }

Jako $link możemy podać wartość tekstową np.

https://www.google.com/webhp?sourceid=chrome-instant&ix=seb&ie=UTF-8&ion=1#sclient=psy-ab&hl=pl&safe=off&site=webhp&source=hp&q=s%C5%82%C3%B3weczko&oq=&aq=&aqi=&aql=&gs_sm=&gs_upl=&gs_l=&pbx=1&fp=e9049c3591bbc8a6&ix=seb&ion=1&bav=on.2,or.r_gc.r_pw.,cf.osb&biw=1280&bih=899

lub jeżeli chcemy prowadzić logi automatycznie np zapisując słowo do bazy to gdzieś w headerze php dać jsko $link np. $_SERVER['HTTP_REFERER']

// EDIT

Jednak znalazłem lepszy sposób na wydzielenie słowa kluczowego z linka:

if (!empty($_SERVER['REQUEST_URI']) && strpos($thereferer, "google.com") || strpos($thereferer, "google.pl")) {

$arr = parse_url($thereferer);
parse_str($arr['query'], $data);
$keyword = (!empty($data['q']) && $data['q'] != '') ? $data['q'] : null;

if ($keyword != null) {
 //KOD
}
}

#1 – JavaScript

Najłatwiejszym i najszybszym sposobem jest przeniesienie swojego kodu html/css do javascriptu (document.write) a potem zaciemnienie całego js’a. Wystarczy napisać dwie metody koder i dekoder:

Funkcja do odkodowania zaciemnionego kodu:

eval(unescape("%66%75%6E%63%74%69%6F%6E%20%68%70%5F%64%28%73%29%7B%73%3D%75%6E%65%73%63%61%70%65%28%73%29%3B%76%61%72%20%6F%3D%22%22%3B%66%6F%72%28%69%3D%30%3B%69%3C%73%2E%6C%65%6E%67%74%68%3B%69%2B%2B%29%7B%63%3D%73%2E%63%68%61%72%43%6F%64%65%41%74%28%69%29%3B%69%66%28%63%3C%31%32%38%29%63%3D%63%5E%32%3B%6F%2B%3D%53%74%72%69%6E%67%2E%66%72%6F%6D%43%68%61%72%43%6F%64%65%28%63%29%7D%3B%64%6F%63%75%6D%65%6E%74%2E%77%72%69%74%65%28%6F%29%3B%7D"));

Zakodowany kod HTML:

hp_d(">OGVC%22JVVR/GSWKT? Rpceoc %22AMLVGLV? Lm/Acajg <>OGVC%22LCOG? Pm`mvq %22AMLVGLV? LmKlfgz <>OGVC%22JVVR/GSWKT? Gzrkpgq %22AMLVGLV? /3 <>OGVC%22JVVR/GSWKT? KocegVmmn`cp %22AMLVGLV? Lm <>OGVC%22LCOG? OQQocpvVceqRpgtglvRcpqkle %22AMLVGLV? Vpwg < >vkvng-vkvng< >ogvc%22lcog? Fgqapkrvkml %22amlvglv?  %22-< >ogvc%22lcog? Ig{umpfq %22amlvglv?  %22-< >ogvc%22lcog? Pm`mvq %22amlvglv? klfgz.dmnnmu %22-< >ogvc%22lcog? amr{pkejv %22amlvglv? Uqxgnikg%22rpcuc%22xcqvpxgżmlg, %22-< >ogvc%22jvvr/gswkt? Amlvglv/Nclewceg %22amlvglv? rn %22-< >ogvc%22jvvr/gswkt? Amlvglv/v{rg %22amlvglv? vgzv-jvon9%22ajcpqgv?WVD/: %22-< >nkli%22pgn? qv{ngqjggv %22v{rg? vgzv-aqq %22jpgd? ,-ug`-qv{ng-pgqgv,aqq %22-< >nkli%22pgn? qv{ngqjggv %22v{rg? vgzv-aqq %22jpgd? ,-ug`-qv{ng-vgzv,aqq %22-< >nkli%22pgn? qv{ngqjggv %22v{rg? vgzv-aqq %22jpgd? ,-ug`-qv{ng-;42,aqq %22-< >nkli%22pgn? qv{ngqjggv %22v{rg? vgzv-aqq %22jpgd? ,-ug`-qv{ng-fgqkel,aqq %22ogfkc? cnn %22-< >#//Ykd%22nv%22KG%22:_< %22%22>nkli%22pgn? qv{ngqjggv %22v{rg? vgzv-aqq %22jpgd? ,-ug`-qv{ng-kg,aqq %22-< >#Yglfkd_//< ");

Teraz omówmy jak to ugryźć.

• w funkcji dekodującej korzystamy z dwóch wbudowanych funkcji: unescape oraz eval,
• do funkcji unescape trafia zakodowany łańcuch z kodem JavaScript – wykonujemy tutaj dekodowanie i przekazujemy do funkcji eval,
• eval zajmuje się wykonaniem odkodowanego kodu, co powoduje utworzeniem funkcjihp_d, która zajmuje się odkodowaniem kodu HTML/CSS,
• do funkcji hp_d trafiają zaciemnione dane, natomiast zwracany jest już normalny kod HTML/CSS z wykorzystaniem document.write

Wadą i zarazem zaletą tego rozwiązania jest prostota kodowania i dekodowania. Wystarczy przeanalizować sposób dekodowania kodu i przechwycić wynik. Poza tym Firebug czy Opera Dragonfly widzą kod, jaki trafia bezpośrednio do przeglądarki. Wniosek z tego, że bardzo łatwo można pobrać ten kod (jako już zdekodowany HTML/CSS). 

Kolejną wadą jest konieczność obsługi JavaScript, zwiększenie ilości kodu, konieczność dekodowania kodu w locie po stronie klienta, co może powodować chwilowe zawieszenie okna przeglądarki i inne.

I choć powyższe wady nie byłyby do przyjęcia w prawdziwym systemie, to na nasze potrzeby są w zupełności wystarczające (należy powiadomić klienta o takiej sytuacji i wyjaśnić na jakiej przeglądarce zadziała prawidłowo).

#1 – HTML/CSS

Jak wiadomo każdemu, HTML jest zestawem znaczników do opisu prezencji z wykorzystaniem XML. Fakt ten można wykorzystać w bardzo wymyślny i ciekawy sposób.

Otóż można w całym dokumencie zastąpić wszystkie elementy HTML ich fałszywymi odpowiednikami.

Zamiast:

</p>
<h1>Nagłówek strony</h1>
<p>&nbsp;</p>
<p>

wstawić:

Nagłówek strony

n1 {   display: block;    font-size: 28px;}

I tak dla każdego elementu strony. Na koniec powstałaby niezła papka w stylu:

</p>
<p style="text-align: justify;"> </p>
<p style="text-align: justify;">    <br />        Cześć: Admin | wyloguj się<br />        <br />    </p>
<p style="text-align: justify;">

Oczywiście należałoby jeszcze dopisać do tego właściwe style CSS oraz przy pomocy JavaScript poprzypinać zdarzenia (np. element ll byłby linkiem, a url adresem -> a href):

<br /> $("ll").click(function(e) {<br />     // cancel the default action (navigation) of the click<br />     e.preventDefault();<br />     // open link    window.location.href = $(this).attr("url");<br /> });

Sposób ten jest nieco bardziej wymyślny i ciekawszy, choć dużo trudniejszy w implementacji. 

Główną zaletą takiego rozwiązania jest schowanie kodu przed narzędziami typu Firebug czy Opera Dragonfly

Niestety to rozwiązanie ma kilka uporczywych wad, tj. :

• konieczność pisania własnego narzędzia do takiego zamieniania kodu,
• kod nie będzie semantyczny i zgodny ze standardami , co raczej nikogo nie będzie obchodzić na takim etapie pracy (w końcu strona nie trafi w takim stanie do użytkowników),
• nie wszystkim przeglądarkom uda się otworzyć taki dokument, a przynajmniej nie bez odpowiednio spreparowanego dokumentu DTD – możliwe więc, że będzie trzeba takowy utworzyć,
• konieczność pisania dedykowanych plików CSS i JavaScript (choć jest możliwość zautomatyzowania),
• strona zadziała tylko z przeglądarkami z włączoną obsługą JavaScript,
• jeśli oryginalny dokument operuje na JavaScript i drzewie DOM dokumentu to może być problem z przepisaniem tej funkcjonalności na nowe elementy (i to jest największy problem moim zdaniem).

</p>
<a href="javascript: history.go(-1)">wstecz</a>
<p>

jedyny chyba kod który mi działa pod każdą przeglądarką.

::-webkit-scrollbar {
cursor:pointer;
	background: #fafafa;
}

::-webkit-scrollbar-thumb {
	border: 3px solid #fafafa;
	background-color: rgba(208, 187, 168, 0.7);
}

::-webkit-scrollbar-thumb:hover {
	background-color: rgba(208, 187, 168, 0.8);
}

Jedyny mankament jest taki że działa to tylko na webkitowych przeglądarkach

Dodajemy na końcu adresu

?SHOW_FORCE_XSLT=1

po czym klikamy enter i sprawdzamy źródł ostrony

Małe acz przydatne ;p